Wyniki wyszukiwania dla frazy: kultury japonii

Wiesz, to, że ktoś jest z japonistyki, nie znaczy że od razu jest znawcą całej kultury Japonii, tym bardziej, że nawet na tak szlachetnym kierunku zdarzają się głąby. A błąd wg mnie jest spory. Ktoś, kto zna mniej więcej zasady rządzące wśród arystokracji na dworze cesarskim w epoce Heian od razu wiedziałby, że do kapłanki to jak stąd do Ikebukuro . Zresztą nie trzeba być heianistą, żeby to wiedzieć, każdy, kto chociaz liznął charakterystykę tej epoki powinien rozpoznać damę dworu w pani Utamakura. Nie chce mi się wchodzić w szczegóły, ale pomylenie damy dworu z kapłanką to jak nazwanie Angeliny Jolie zakonnicą .

Otóż... manga, IMHO, to komiks wywodzący się z japońskiej kultury, stworzonej przez człowieka wychowanego w tej kulturze, myslącego jak Japończyk, posiadającą tę określoną dla Japończyków mentalność. Obcokrajowiec mógłby narysować mangę, ale warunkiem koniecznym byłby fakt, żeby sie tam wychował.
Różnica pomiędzy samoukiem a człowiekiem, który mimo swojego obcokrajostwa terminował u mangaki jest mała, praktycznie niewidoczna. Bo możesz być genialnym samoukiem (historia zna takie przypadki) i można być debilem w czyjejś szkole (ludzie doświadczeni dostrzegają takie przypadki, historia ma to na szczęście w dupie )). Japonii i Japończyków można się uczyć nawet bez ich znajomości. Trzeba sporo wiedzy,a le to jest do wyuczenia. Różnica, w przypadku szczególnie pojętnego ucznia i szczególnie pojętnego samouka, jest po prostu tak mała, że niezauważalna. Wszak analizuje się skrajności.

Na koniec mała uwaga. Nie jestem konseratystą, tylko liberałem. Z tą różnicą, że nie jestem skrajnym liberałem, bo skrajny liberalizm, podobnie jak skrajny konserwatyzm nigdzie nie prowadzi, a przynajmniej nie prowadzi do przodu, może co najwyżej zatrzymać w miejscu. A kto się zatrzymuje w miejscu, ten się cofa, bo świat idzie do przodu. Choć będę szczery, jestem/bywam uparty, ale upór to nie konserwatyzm.

Cytat: zadaniem tłumacza z punktu widzenia tłumacza jest takie przetłumaczenie tekstu, aby dostać za nie kasę

Cytat: jak zleceniodawca się nie czepia, co tłumacza obchodzi, że nie wszyscy fani są happy?

Cytat: wstawka homoseksualna: w Japonii - spoko, może nawet zabawne, u nas - oburzenie dużej części widzów i od razu głosy zewsząd o propagowaniu homokultury; więc jeśli stosować się do twojego "tłumaczenia z kultury na kulturę" to rzeczywiście usunięcie tego na miejscu jak najbardziej

Na podobnej zasadzie właśnie Francuzi i Amerykanie biorą na warsztat animce dla młodzieży i starają się je nagiąć do swojego prywatnego widzimisię. Spójrzmy prawdzie w oczy, jest to prosty wynik debilizmu i ciasnoty umysłowej. Boją się podejmowania takich treści, to do cholewy niechby odwalili się od Sailor Moon! Mało Magical Girls jest na świecie? Po kiego im był akurat ten tytuł, zmuszał ich kto? Niechby wykupili licencję na takie Wedding Peach i byłoby gites.

Poza tym jakie propagowanie? Dwa akcenty w porywach na dwie setki odcinków! W "Dynastii" całkiem jawnie pedzio sobie paradował i nikomu nie przeszkadzało, a to było ładnych kilka lat przed smoonami.

Cytat: Rozstrzygnięcie II konkursu ofert w zakresie kultury fizycznej i sportu oraz kultury i sztuki

Urząd Miasta Rumi informuje, że rozstrzygnięto II otwarte konkursy ofert na przyznanie dotacji na realizację zadań publicznych Gminy Rumia w zakresie kultury fizycznej i sportu oraz kultury i sztuki w drugim półroczu 2007 r. Dotacje otrzymało osiem organizacji.

Łącznie na dotacje w obu konkursach na zadania w II półroczu 2007 roku przeznaczono 54 tys. zł. Konkursy zostały ogłoszone w sierpniu br., a termin składania ofert minął 14 września 2007 roku.
W przypadku konkursu w zakresie kultury fizycznej i sportu, ocenie merytorycznej dokonanej przez Komisję Opiniującą poddano siedem ofert, a w przypadku konkursu w zakresie kultury i sztuki - dwie oferty. Wszystkie zostały złożone przez organizacje pozarządowe.

Dotacje otrzymały: Parafia pw. Podwyższenia Świętego Krzyża, Świętojański Chór Mieszany, Międzynarodowe Stowarzyszenie Miłośników Kultury Japonii „BUDOKAN SAKURA”, Stowarzyszenie Lokalne Salezjańskiej Organizacji Sportowej „SALOS”, Uczniowski Klub Sportowy „Siódemka” przy Gimnazjum nr 4, Rugby Club Arka Rumia, Szkółka Piłkarska „SAPA”, Salezjańskie Stowarzyszenie Wychowania Młodzieży Oratorium im. Św. Dominika Savio.

Zarządzenia Burmistrza Miasta Rumi w sprawie rozstrzygnięcia obu konkursów oraz wykaz organizacji, które otrzymały dotacje (wraz z kwotą dotacji) można znaleźć w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta Rumi (Zarządzenia Burmistrza Miasta Rumi: zarządzenie nr 293/267/2007 oraz zarządzenie nr 294/268/2007 wraz z załącznikami).

Japan Fest to cykl imprez kulturalnych związanych z Japonią. Jego celem jest popularyzacja bogatej kultury i sztuki Kraju Kwitnącej Wiśni. Aby dogłębnie przedstawić różne aspekty kultury japońskiej, każde z corocznych spotkań będzie poświecone innemu zagadnieniu.

Pierwsza edycja Japan Fest nosi podtytuł Efekt Samurai, gdyż chcielibyśmy ją poświęcić rozważaniom na temat wpływu etosu samuraja i moralnego kodeksu bushido na kształt współczesnej kultury masowej Japonii.

Kodeks bushido oraz nauki Konfucjusza wywarły i wciąż wywierają ogromy wpływ na narodowy charakter oraz mentalność Japończyków. To za ich sprawą cechy takie jak dyscyplina, stoicyzm, powściągliwość, opanowanie, a także lojalność i bezgraniczny szacunek wobec starszych czy zwierzchników są powszechnie respektowane i widoczne na każdym kroku - w szkole, pracy i rodzinie.

To właśnie konfucjańskie zasady, bushido, a także buddyzm zen stanowiły podstawę specyficznego systemu myślenia i sposobu postrzegania świata przez Japończyków, tak fascynującego dla świata kultury zachodu.

Cytat: Nie sposób nie zauważyć jaką popularność na całym świecie zdobywa manga. Czemu zawdzięcza swój sukces? Jak powstało słowo "manga" i co oznacza? Czym japońskie mangi różnią się od komiksów europejskich czy amerykańskich, że aż tak przyciągają uwagę? Jak i kiedy się narodziły?

Odpowiedzi na te pytania należy szukać w kulturze starożytnej Japonii, gdzie dzieła sztuki zawsze były pełne humoru. Historia tej niezwykle żywej formy ekspresji jest owocem długiej tradycji artystycznej. W obecnej książce manga ukazana została w całym swym bogactwie i różnorodności: od komicznych postaci z malowideł i iluminowanych zwojów emaki z XII wieku do współczesnej formy komiksów Tezuki Osamu – "boga mangi" czy demonów wypełniających powieści Mizukiego Shigeru.

Wyprawa do źródeł mangi pozwala lepiej zrozumieć czemu ta masowa produkcja – uwielbiana zarówno przez dorosłych jak i dzieci – stanowi tak ważną część japońskiej kultury.

Książka napisana w sposób inspirujący i przystępny. Prezentuje niespotykany materiał ilustracyjny – 420 niezwykłych, kolorowych i czarno-białych rycin i rysunków, których część nigdy wcześniej nie była pokazywana poza Japonią.

Cytat: Nie jest, to latynizacja. Ale co to ma to rzeczy?

Cytat: Ooo, to jesteś za zachowaniem liczby i kolejności wyrazów!

Cytat: Ale w jaki sposób bezpośrednio z tego wynika, że akurat ta konkretna cecha regionu wbiła się w stereotyp?

Cytat: Widziałeś kiedyś kabaret japoński z duetem osakańskim? Zapewniam, rzekome bogactwo nie wychodzi na pierwszy plan, ani nawet na trzeci. Ba, pamiętam w Hyper Police postać z najbardziej zaznaczonym akcentem z Osaki jaki słyszałem w anime. Była bezdomna.

Cytat: I dlatego żargon też należy tłumaczyć.

Cytat: Tak! To jedyna osoba w całej Japonii która kiedykolwiek użyła takiej formy! Oczywiście dopóki nie obejrzysz Siedmiu Samurajów, w których, podpowiem, nie ma Nagase Kaede.

Cytat: Przetłumacz cokolwiek, a ja ci wyliczę ile informacji pominąłeś.

Cytat: Asterix, jak rozumiem, jest wyłącznie dla fanów francuskiej kultury i można w nim zostawić francuskie zdrobnienia? "Obeliksie! To świnielet!" XD

Moriaty już na to odpowiadał kilka razy. Japonia nie mieści się w europejskim kręgu kulturalnym, Francja TAK.

Cytat:
Co masz na myśli pisząc te słowa?

Pisałem już o tym w którymś podobnym temacie.
Japonistyka daje ci jedną, ale za to ogromną przewagę nad innymi - świetną znajomość języka, kultury i obyczajów w Japonii panujących (oczywiście, jak ktoś się nie chce na studiach uczyć, to się tego nie nauczy, ale zakładam, że każdy chce). Jest to rzecz bardzo istotna, z której zdajesz sobie sprawę wtedy, kiedy już w tej Japonii jesteś i musisz sobie poradzić. Żaden kurs językowy ci tego nie da.
Poza tym w czasie japonistyki praktycznie każdy wyjeżdża do Japonii (w różnym celu, ale prędzej, czy później się tam udaje), ma się dużo znajomych, jest się po prostu "oblatanym" i wie, na czym życie i praca w Japonii polega.
Z tym, że zapewniam i zwracam się tu do osób, którym się wydaje, że mieszkanie i praca w Japonii to ich jedyna i oczywista przyszłość - Japonia ma wiele stron, aspektów, czy jakbyśmy tego nie nazwali i fakt, że teraz komuś w wieku "nastoletnim" marzy się życie tam nie oznacza wcale, że jak się tam już znajdzie, to ten "wymarzony raj" faktycznie będzie taki, jak nam się wydaje i będzie "cud, miód i orzeszki". Właśnie dlatego każdemu polecam trochę realizmu, zwłaszcza w młodym wieku , co by potem nie było rozczarowań, że japońskie miasta są brzydki, bo to sam beton, że Japończycy jacyś tacy mało otwarci, czy że pogoda nie taka.
Oczywiście każdy napisze, że jego to nie dotyczy, bo on/ona wie, jak tam jest, zdaje sobie ze wszystkiego doskonale sprawę, ale i tak ma "parcie" na mieszkanie w Japonii

Wczoraj na wykładzie z kultury japońskiej codzienności, w ramach wprowadzenia do zwyczajów żywieniowych i tego, co związane w Japonii z jedzeniem, obejrzeliśmy âźTampopoâ JĹŤzĹ Itamiego z 1985 roku. O ile często jest tak, że japońskie komedie aktorskie rzadko mnie śmieszą (sławetnym wyjątkiem od tej reguły są chociażby produkcje Miikego), o tyle przy oglądaniu âźTampopoâ często śmiałem się wniebogłosy, prawie tracąc słuch, gdy w sali wykładowej ze śmiechu głośno darło się jeszcze pięćdziesiąt innych osób. Film swego czasu określony swego czasu przez widzów i krytyków mianem âźrÄmen westernuâ, a wszystko przez to, że reżyser odrobinę nawiązywał do âźSiedmiu wspaniałychâ, âźJeźdźca znikądâ i âźSiedmiu samurajówâ. Ogólnie chodzi o to, że Tampoko, kobieta prowadząca trochę obskurną knajpkę, w której podaje niezbyt dobry rÄmen, prosi wędrownego kierowcę o to, żeby nauczył ją robić tę potrawę porządnie. GorĹ, bo tak ma na imię ów mężczyzna, zbiera ekipę, która ma Tampoko pomóc dojść do perfekcji w przyrządzaniu rÄmenu. Może wydawać się to odrobinę głupie, ale film jest naprawdę rewelacyjny. Ilości absurdu i groteski, jaką w filmie zawarł Itami, nie powstydziliby się nawet Pythoni, chociaż do końca nie wiem, co było do końca zamierzonym przez niego absurdem, a co po prostu zdawało nam się absurdalne przez różnice kulturowe . W każdym razie âźTampokoâ to dobry film, aby takowe różnice poznawać â chociaż wiele rzeczy jest w nim mocno przesadzonych, przy odrobinie zainteresowania japońską kulturą i porównaniu go z publikacjami naukowymi poświęconych nawykom i zwyczajom Japończyków związanych z jedzeniem i przygotowywaniem posiłków, łatwiej je zrozumieć, przynajmniej mnie. No bo sami powiedzcie â czy jest coś piękniejszego od smacznego, przygotowanego z sercem i pięknie podanego rÄmenu?

Cytat: A czy Twoim zadaniem jest zniechęcać użytkowników tego forum do Japonii i jej kultury? O naszym kraju też można by różne tego typu bajeczki napisać, więc mogłoby to też oznaczać, że powinna i stąd uciekać
To gadanie przypomina mi to trochę starszych ludzi, którzy za wszelką cenę znajdą jakieś plotki czy bajki, które się tam komuś przydarzyły gdzieś, tylko po to żeby odwlec i zniechęcić nas do czegoś. Już to kiedyś widziałem. Rzeczywistość nie musi być taka jaką opisuje jedna osoba, bo każdy widzi ją inaczej. Także prosiłbym na przyszłość rozważyć też to, że wszyscy jednak się różnimy i że jednemu przypadkowi na nie wiem ile (pewnie dużo) coś się niefortunnie powiodło, albo jeszcze dodatkowo podkolorowuje negatywne strony tematu tylko dlatego, że została zrażona przez coś/kogoś. Jeśli się potrafi, każdy może się w Japonii odnaleźć, a dążenie do spełnienia marzeń jest integralną częścią naszego życia. Tyle ode mnie w skrócie

Wolę mieć obraz całokształtu Japonii, niż bałwochwalczo wpatrywać się tylko w pozytywne aspekty...

Jako siedzibę mozńa wybrać ktoreś z centrów kultury japońskiej - w ambasadzie Japonii warto zapytać - na pewno będa zainteresowani Waszym pomysłem i moga podpowiedzieć kilka ciekawych pomysłów- a zależy im na sukcesach w sprawozdawczości, więc i pomocy chętnie udzielą. Nie wspomnę o możliwości zaproponowania cłżonkowstwa honorowego ambasadorowi Japonii, bądź cn jego attache kulturalnemu

Jełsi chodzi o pozaforumowych japonistów... cóz nie znam niestety osobiście nikogo z Forum... czy strona nihonto.pl należy do któregoś z Forumowiczów? Pewna grupa grupa kilka lat temu organizowała pobyt mistrza z Japonii w Polsce, nie wiem czy właśnie nie Yoshichary.

Z doświadczeń knives z mojej strony obawiam się jednak przewagi obawy przed konkurencją niż potrzeby zrzeszania się - obym się mylił w Waszym przypadku. Z drugiej zaś strony przecież każdy z twórców na ReiDojo reprezentuje inną "szkołę" więc w zasadzie przy daleko idącej specjalizacji w tworzeniu broni japońskiej twórcy nie muszą sobie wcale wchodzić w drogę. Stowarzyszenie może za to pomóc utrzymać wysoki poziom polskich "szkół" wydając np coroczne nagrody na najlepszy produkt etc. Podstawowym plusem jest jednak promocja, szczególnie na Zachodzie. Niezależnie od postępu prac nad Stowarzyszeniem Twórców i Miłośników Miecha Japońskiego (tak chyba brzmi nazwa robocza) ja oferuję 1 miejsce w mojej chałupie w Belgii i miejsce na stoliku dla kilku twórców - na następnym show w Gembloux. Oczywiście jako stowarzyszenie możecie wystąpić sami - koszt stolika w tym roku to 140€, nocleg w tanim schronisku 30km od Gembloux (3 km ode mnie) to 12€/noc.