co piąty? a to dobre, widocznie zmieniam się na lepsze Jakie to szczęście, że są na tym forum obrońcy moralności i kultury języka

Setka, bez przesady, trochę mnie znasz z czata (Lizzy_)

Właśnie tak się zastanawiałam od pewnego czasu, dlaczego nie zdawałes certyfikatu, skoro tak dobrze u Ciebie z niemieckim - teraz wszystko jasne. Chociaż powiem Ci, że mam koleżankę, która zdawała ze mną w zeszłym roku (zdała na "sehr gut", ja na "gut"), a ona też się wybiera na germanistykę, bo pała naprawdę niespotykaną chęcią zgłębiania tajników tego języka i niemieckiej kultury Ja tak wysoko nie mierzę, chociaż też radzą mi skierować się raczej w stronę języków, bo po prostu uważam, ze mimo wszystko nie dałabym sobie rady na germanistyce, chociaż niemiecki bardz lubię (ale muszę przyznać, że przez parę dni po egzaminie nie mogłam patrzeć na niemiecki programy, nastąpił przesyt i miałam dość wszystkiego co z tym językiem związane. Teraz jest już dobrze…). Może gdybym chodziła do klasy dwujęzycznej, z wykładowym niemieckim...O tak, wtedy, gdyby mi się oczywiscie niemiecki wcześniej nie znudził , z pewnością próbowałabym swoich sił na tym wydziale. Tobie życzę powodzenia na maturce i potem na germanistyce:) Będę już miała dwoje znajomych na tych studiach…Co pozwala mi liczyć, że kiedyś ktoś mnie do Niemiec zaprosi:D Hehe A właśnie, Setka, Ciebie ciągnie bardziej w stronę Niemiec, czy np. Austrii? Bo moja koleżanka ma świra na punkcie Austrii:D Podejrzewam, że to dlatego, iż się jej udały swego czasu wakacje w Wiedniu. Ja byłam tylko w Berlinie i Poczdamie – raptem dwa dni:(

PS. Nie ma sprawy, naprawdę jak tylko przeczytałam o stronie Leny w komentarzach na xcomie, od razu się na nią udałam i bardzo bardzo mi się spodobała Mam nadzieję tylko, że nie popełniłam za dużo błędów w tym wpisie Zaintrygowało mnie, że na xcomie pojawił się ktoś niemieckojęzyczny Pozdrów Lenę ode mnie Wiesz, troszkę Ci zazdroszczę, że korespondujesz z kimś po niemiecku. Ja bym sobie chyba nie poradziła...No ale może kiedyś spróbuję. Żeby już całkowicie wyczerpać temat, dodam jeszcze, ze jakiś czas temu zapisałam się na niemieckie forum dotyczace młodzieżowych seriali, w tym Roswell. Ale nie umywa się ono do naszego Jak dotąd moim "sukcesem" jest bodajże 1 post Ale tłumaczę to tym, że nie mam czasu tam zaglądać. Jak ktoś ciekawy adresu, to proszę:
[url]http:\\www.fan-forum.de[/url]
Ale ostrzegam, że o Roswell tam niewiele sobie przeczytacie.
Może Setka, zaprosiłbyś Lenę na nasze forum? Tutaj zaglądam o wiele częściej, prawie codziennie... więc łatwiej by mi było skrobnąć coś tutaj. Jest już pokoik po angielsku, więc miło by było mieć jakiś topic dla entuzjastów niemieckiego A i ja mogłabym trochę przypomnieć sobie ten jezyk, bo od nowego roku nie chodzę już na kursy A ćwiczyć trzeba, żeby nie zapomnieć Co Ty na to? Co reszta na to? (chyba nas nie zlinczują, bo tu spora grupka anty-niemiecka się utworzyła swego czasu…:wink:)

PS2. Widzę, że w tych wspomnieniach że 100dniówki odosobniona nie jestem…Nie powiem, ulżyło mi Wywołałam wreszcie swoje zdjęcia, ale z zaprezentowaniem ich Wam (jeszcze się namyślę, czy to zrobić) poczekam aż dostanę do łapki photki zrobione przez profesjonalistów;) Zawczasu powiem tylko, że próżne Wasze nadzieje, że mnie na tych zdjęciach zobaczycie (o ile uda mi się jakoś je tutaj zamieścić- a do tego będę potrzebowała sprawdzić czy mój serwer działa ).

PS3. Renya, wielkie dzięki za radę – kazałam moth kupić całą skrzynkę “Kubusia” ,ale jak do tej pory dostałam tylko dwie butelki “Pysia” Widocznie zostałam źle zropzumiana . O, przepraszam, butelki były cztery, ale moja siostra bezwstydnie sobie dwie przywłaszczyła…

Na jakich zasadach pisze się pracę z kultury języka?

Cytat:
No trochę jestem przerażony tym co piszesz. Na szczęście nie wszyscy tak potocznie rozumieją sprawy państwa i kultury. Nie obraź się lecz to co napisałeś jest jakby pozbawione historycznej wiedzy. Bez historii nie ma narodów. A Rosjanie jednak historię mają.

Cytat:
To że przejęli jakąś schedę po Bizancjum to dla mnie żaden powód do ujmy. Zdaj sobie sprawę z wilkości bizantyjskiej kultury, chćby języka czy budowli. Tak po prawdzie jest czego Rosjanom zazdrośćić. W tym względzie. Mylisz się tutaj pisząc że my jako Słowianie (choć na pewno zachodni) nie mamy z kulturą bizantyjską nic wspólnego. To są fakty. To jest Państwo Wielkomorawskie z misją Cyryla i Metodego w 9 wieku .

Cytat:
No dla mnie to że Rosjanie mieszkają na kontynencie azjatyckim jest raczej powodem do zazdrości. Azja (z szacunkiem do kolegów z tego forum) to kraj moich marzeń, chęci do podrózy, zobaczenia tego jakże innego , oryginalnego świata. Pewno że można Rosjan porównywać do Mongołów.

Dla mnie Azja to również fascynujący kontynent i nie starałem się pisać nic złego pod adresem azjatów.

Myślę, że się nie zrozumieliśmy. Mnie nie chodzi o to, że nie mamy historycznych powiązań z Rosjanami, czy mamy totalnie różne języki, bo tak nie jest. Moja wypowiedź odnosiła sie do spostrzeżenia tylko, że my Polacy jesteśmy bliżej kultury "pochodzącej" z Rzymu i on jest kierunkiem importu kultury i mysli w stosunku dla nas bardziej niż nasi wschodni sąsiedzi. Nie chcę się wdawać zresztą w jakies dysputy historyczne. W wypowiedzi starałem się przede wszystki skoncentrować bardziej na obecnych czasach. Nik chyba nie zaprzeczy, że to co przeciętny Rosjanin i Polak ma w głowie to dwie rózne rzeczy. My mamy inaczej ukształtowaną myśl społeczna, polityczną, ekonomiczną i bardziej wzorujemy sie na krajach tj. Anglia, Francja, Niemcy itp. Jesteśmy historycznie powiązani z Rosją i innymi krajami wschodu, ale mentalnie już bliżej nam do Hiszpanów niż do Rosjan. Mamy różne poglądy na demokrację, historię, prawa człowieka, ustrój społeczny generalnie itp. Dla mnie są te różnice dostrzeglane gołym okiem. Najzwyczajniej uważam, że mentalnie bliżej nam do niektórych krajów zachodnich. Być może nigdy nie pogodzimy się z Niemcami, ale w dyskusji na temat demokracji prędzej z Niemcem dojdziesz do porozumienia niż z Rosjaninem. My się de facto mentalnie różnimy, a moja tezą jest to, że bardziej się mentalnie różnimy od Rosja niż np. od takich Hiszpanów i w tej wypowiedzi koncentruję się nie na języku wschodniosłowiańskim, ale jak najbardziej no obecnej polityce, ekonomii, prądom kulturalnym itp. Kraje wschodu są ciekawe, ale to nie znaczy, że nam wcale tak do nich blisko. Gdyby było tak blisko to zarówno Rosja jak i Ukraina oraz Białoruś byłaby w UE, a przynajmniej bliżej z nią związane a tak po prostu nie jest. To jest dla mnie wyznacznik umiejscowienia Polski w świecie.

Nie lekceważę tamtej kultury, ale też nie powiem, że jest nam aż tak do nich blisko.

ktoś mi powie czy jutro jest koło z kultury języka u dra Skawińskiego? bo ja mało zorientowany chop jezdem

Znacie jakieś gazety o słabej korekcie? Potrzebuję materiałów do napisania pracy z kultury języka.

Cytat:
Szkoda że nie wiem jak masz na imię?

Cytat:
Jednak w poprzedniej wypowiedzi...przeczytaj dokładnie, byłeś trochę innego zdania, hmmm.

Cytat:
Tak w ogóle to zmieniasz, zmieniamy temat. Było Ruś Kijowska.

Cytat:
Mam wrażenie, iż jesteś pod wpływem "nowej bo to nie grecka tylko jakaś polityczna odmiana ostatnich 200 lat" demokracji UE. Do tego właściwie zmierzasz. Skończyliśmy z komunizmem i to dobrze. Lecz za rusz owa UE demokracja nie przypomina tej greckiej, wyniosłej i kulturalnie rozwiniętej. Ja się nie trzymam UE, przymykam oczy czytając sobie o greckich polis.

Cytat:
Nie da się pominąć nawiązań historycznych. Jak chcesz tego uniknąć chcąc mówić o tym jakie Polska ma odniesienia kulturowe? No mnie nie przekonałeś (z wyjątkiem zgody co do dwóch tez postawionych wyżej) ze swoim zdaniem o podobieństwach kultury z któej czerpiemy i do kogo nam bliżej.

Cytat:
Przypomnij sobie że na szczęście ludzie przed wyborami do UE mieli wolny wybór (jednak oblicze demokracji - lecz wymagamy chyba więcej) i była też rozmowa o tym czy Polska należy do Europy wschodniej czy jest państwem środkowoeuropejskim. I właśnie takim jest. Jest środkiem Europy. Lecz panowie politycy (którzy moim zdaniem nie mają żadnej klasy jak chociażby przedwojenny Beck) widząc pieniążki stwierdzili że Polska jest krajem zachodnioeuropejskim.

Cytat: Mnie tam w Polsce niczego nie brakuje (może czasami tęsknię za polskimi wyrobami, za polskim przemysłem jak np. polskie komputery typu Bosman czy Elwro było z tym kupa zabawy a przede wszystkim rodzime) - czy my nie umiemy czekać, czy to że Tonsil wytwarzał dobry sprzęt było złe.

Cytat:
Po co mamy robić coś na pokaz, coś dla kogoś lub gonić światowe normy. Bądźmy zadowoleni z własnej wytwórczości. Ja nie chcę przynależeć do zachodniej kultury bo się nie czuję, duszę się i czegoś mi brakuje, może języka, może przyjaźni jaka panowała w latach 80-tych między pokrewnymi sobie państwami. Oczywiście bez obłudy i komunistycznego zakłamania.

Cytat:
Kończąc wspominam Polską wielką, Polskę od morza do morza, sarmacką i takżę Polskę Długosza. Czy Jan Długosz na dworze Jagiellończyków w swoich kronikach pisał kiedykolwiek o tym że Hiszpanie czy Anglicy są naszymi braćmi? Pomyśl tylko, zahaczał, mówiąc jak to jest dla nas groźne o domy Habsburgów, wcześniej Luksemburgów. Wszak o nas Polakach mówią Piastowie i czy spuścizna nie ma innego kierunku, innego pochodzenia? Przecież te domy jeszcze współcześnie wykańczały nasz kraj, dziś mamy się z nimi sprzymierzać. Habsburgowie wykończyli nas rozbiorami. Pewno że przyjaźń z Anglią może być nową historią lecz jakie będą skutki, kto to może przewidzieć.

Cytat:
Ja opierałbym się na Czechach, Litwie. Właśnie te małe kraje, w nich mnóstwo przyjaciół. Nie gońmy za szybko.

Ja popieram siebie i Polskę. Z Litwą i Czechami mamy wspólne interesy. Zresztą i Litwini i Czesi mają nam za złe nieźle pewne sprawy. Tak poza tym popierasz Litwę czyli co konkretnie? Dzisiejsza Litwa to była żmudź. Natomiast Wielkie Księstwo Litewskie to już bardziej Białoruś. Z obecnymi Litwinami nie mamy wcale tak dużo wspólnego.

Cytat: I temat bezwzględności seksualnej kobiet, które potrafią traktować mężczyznę jak klucz do popularności/podniesienia statusu społecznego.
Czy tu chodzi o zwykły żart, który robi z ludzi maszynki seksualne, bezwzględnych karierowiczów, tudzież ciamajdy i nic więcej?

Cytat: Ale patrząc na przytłaczającą ilość mężczyzn myślę że jednak tak, a ten film mimo, że napisany przez mężczyzn i zagrany w wielkiej mierze przez mężczyn jest poprostu śmieszny dla kobiet - ponieważ to one śmieją się z na tym filmie najbardziej.
Dlaczego?
Bo może mężczyźni mają jednak coś z szympansa?*

Cytat: moim zdaniem jedna z lepszych polskich komedii...

Generalnie na filmie zdrowo się uśmiałam i bynajmniej nie uważam, że teksty były "niskopoziomowe" /choć trochę więcej kultury języka na pewno by nie zaszkodziło /

Cytat: Ja też widziałam i wiecie co? Chyba za bardzo nastawiłam sie na ten film, bo owszem - pośmiałam się, ale nie zanosiłam się ze śmiechu, a chyba na to liczyłam
Jednak i tak polecam

Dziewczyny, jakim cudem ten film mógł Was bawić?! Czy naprawdę było dla Was przyjemne wysłuchiwanie wulgarnych, prymitywnych i seksistowskich żartów, które obrażają i odzierają z godności kobiety (sprowadzając ich rolę do obiektu seksualnego, w dodatku pozbawionego jakichkolwiek uczuć i wyższych aspiracji)?

Czy podoba Wam sie stereotypizacja roli kobiety? Zwróćcie uwagę - kiedy kucharz okazał się niezdolny do pracy, twórcom filmu wydało się oczywiste, że to właśnie kelnerka, a nie kelner ma się zająć gotowaniem, mimo że tak jak on (kelner) nie ma do tego żadnych kwalifikacji (pomijam tłumaczenie "bo to kobieta jest od garów")ani nie jest w żaden sposób zobligowana do podjęcia się dodatkowej pracy, za która nie dostanie wynagrodzenia. Ponadto gdy ona siedzi w kuchni, on radośnie upija się z gośćmi (co bynajmniej nie jest jego pracą ). Do tego sam upoważnia się do wydawania poleceń swojej koleżance z pracy, pokrzykiwania na nią i naśmiewania się z tego, że to ona haruje, a on się dobrze bawi (i to jest kolejny absurd, bo oficjanie zajmują takie samo stanowisko). Czy zgadzacie się na taki wizerunek kobiety stłamszonej, niezdolnej do samodzielnego działania? I pewnie nie zwróciłyście nawet na to uwagi... Ten wzór jest wdrukowany w naszą świadomośc (i odbija się w zachowaniu) przez kulturę, która wydaje się być uniwersalną, ale w swoim rdzeniu jest stricte męska i oparta na poddaństwie kobiet - ustanowieniu ich w hierarchii niżej od mężczyzn. Od takiego "uniwersalnego" i "niewinnego" śmiechu blisko jest do obrzydliwego chichotu Leppera, który publicznie mówi, że nie można zgwałcić prostytutki (bo "kobieta to ku*wa", pamiętacie?) albo do tłumaczeń gwałciciela, że kobieta sama go sprowokowała.

Uważacie, że przesadzam? Zastanówcie się nad tym chwilę, a potem śmiejcie sie dalej. Tylko nie dziwcie się, kiedy same odczujecie, że Wasz głos i Wasze zdanie jest ignorowane i deprecjonowane tylko dlatego, ze jesteście kobietami.

tak naprawde to dzisiaj niezamierzałem się tu udzielać, ponieważ czasu zbytnio niemam, ale gdy to zobaczyłem poprostu niewytrzymałem - chodzi mi o jedne konkretne zdanie...

Znow _narod_! Co to jest ten "narod"???
Panstwo - rozumiem, ale "narodowosc"?

Temat jest rzeczywiście ciekawy i bardzo złożony. To mój ulubiony temat i nie mogę nie zabrać głosu w dyskusji. Jestem jednak w kropce. Nie sposób bowiem zreferować wszystkiego w jednym poście. Sam pisałem na ten temat przez pół pracy magisterskiej.

Postaram się jednak wyłuszczyć tu najważniejsze kwestie (gdyby coś było niejasne, chętnie odpowiem na pytania). Najważniejszą kwestią wydaje się tu zagadnienie wpływu języka na postrzeganie świata (zajmuje się tym lingwistyka kognitywna i szerzej kognitywistyka). Zacząć należy od zwrócenia uwagi na zjawisko tzw. kategoryzacji świata (podziału na kategorie). Każdy obiekt dostępny w otoczeniu człowieka (a także każdy stan emocjonalny i szerzej pojęcia abstrakcyjne) należy do określonej kategorii (mebel z blatem i nogami należy do kategorii stołów itp.). Obiekty identyfikujemy z określonymi kategoriami za pomocą ich dostrzegalnych cech. Ponieważ jednak nie ma dwóch jednakowych obiektów, istotnym spotrzeżeniem jest, że spośród wszystkich zauważalnych cech danego obiektu wybieramy ich ograniczoną ilość, wspólną wszystkim obiektom danej kategorii. I tak, żeby rozpoznać stół jako stół wybieramy cechę posiadania pionowych nóg (lub nogi) i poziomego blatu, a ignorujemy np. cechę koloru. Tak więc posiadanie nóg i blatu to tzw. kryterialne cechy semantyczne lub cechy semantyczne pierwszej strefy konotacyjnej znaczenia wyrazu stół i służą one do odróżniania obiektów będących stołem (rozpoznawania ich jako reprezentantów kategorii stołu) od obiektów, które stołem nie są. Wybór jednych cech przedmiotów i odrzucenie drugich oraz oparty na tym podział świata na kategorie uważa się za jedną z zasad ludzkiego myślenia. Jedna kategoria może być względem drugiej nadrzędna, podrzędna lub się z nią zazębiać. Kategoria stołów jest np. podkategorią kategorii mebli (definiowanej za pomocą swoich cech semantycznych). Wszystkie kategorie tworzą więc swoistą taksonomię świata i determinują w ten sposób jego postrzeganie*.

Problem zaczyna się w momencie, gdy uzmysłowimy sobie, że owe kategorie, a co za tym idzie i taksonomia świata, są różne w różnych językach. U niektórych indiańskich szczepów nie ma na przykład wyrazu na określenie papugi, ale tylko wyrazy na określenie jej gatunków. Indianie ci nie łączą ze sobą poszczególnych gatunków papug w jedną kategorię, tak jak my nie łączymy wróbla z orłem. A dla Europejczyka wszystkie te gatunki należą wśród ptaków do podkategorii papug. Taksonomia świata w różnych językach (a więc i kulturach!) może się od siebie niekiedy diametralnie różnić. Sposób podziału świata na kategorie (a więc i sposób myślenia) zależą zatem od języka i kultury (które są tu ze sobą nierozerwalnie złączone) danego człowieka. Tak więc człowiek uczy się myśleć, ucząc się danego języka i wyrastając w danej kulturze. Wrodzoną mamy więc nie tyle umiejętność myślenia, co umiejętność nauki myślenia.

Problem nauki języka obcego to osobna kwestia. Jest to w zasadzie zagadnienie akulturacji. Każdy człowiek może się nauczyć każdej innej kultury i każdego innego języka to tego stopnia, aby rozumiał i był rozumiany przez członków innej społeczności pomimo różnic w sposobach myślenia. Sądzę jednak, że zawsze będzie to dla niego dodatkowy, "obcy" sposób myślenia.

Jeszcze innym zagadnieniem jest tu zjawisko bilingwalizmu, czyli dwujęzyczności. Uważa się człowiek może posiadać dwa lub więcej języków ojczystych i moim zdaniem nabędzie wówczas umiejętność myślenia na różne sposoby, właściwe danym kulturom. Jednak w tej dziedzinie nie jestem ekspertem.

------------------
*) Szczególnie, że z każdą kategorią semantyczną związane są określone konotacje właściwe danej kulturze i danemu językowi.

Tym razem nie będzie nawet upomnienia za off-topy itp. - tylko dlatego, że szlifujemy regulamin. Kto ma się wstydzić - niech się wstydzi, brak samokrytyki niektórych "krzyczących" na działania administracji jest porażający, widoczny nawet z Marsa, ufoki śmieją się serdecznie

Aby naprowadzić temat na główny wątek, zapodaję fragmenty wywiadu z Dukajem zamieszczonego w "Tygodniku Powszechnym" 1-2/2009.

Nie boi się Pan pytań o patriotyzm? Już po "Xavrasie Wyżrynie" pojawiały się wypowiedzi typu: "jak można - polski terroryzm, zły Piłsudski, bez cudu nad Wisłą!"... W "Lodzie" niektórzy doszukują się czegoś podobnego: że Polski nie powinno być na mapach.
Dlaczego miałbym się bać? Przyznaję, że nie do końca rozumiem konwulsje emocjonalne dookoła pewnych faktów historycznych, te fenomeny uczuć narodowych - pewnie też dlatego tak mnie fascynują. Mam silne poczucie współ-tożsamości - nie przemawiają do mnie argumenty typu "nie miałem wpływu na miejsce urodzenia, więc nie mogę być dumny ani wstydzić się za Polskę". Otóż mogę, o tyle, o ile Polska, polskość konstytuuje moją osobowość. Czyli dość znacznie.
[...]
Cóż znaczy "polskość" w skali XXI, XXII wieku? Gospodarka globalna wyrównuje warunki konkurencji - skoro kapitał, produkcja i technologie przepływają tam, gdzie jest lepsza infrastruktura, lepszy system prawny, niższe podatki, tańsza siła robocza itd., to w skończonym czasie, podpatrując i kopiując, doprowadzimy do sytuacji, gdzie materialne i prawne przewagi zanikną, a przynajmniej zmniejszą się do poziomu drobnych, sezonowych fluktacji. [...] Kiedy już pieniądz, bezpieczeństwo, praca fizyczna, informacja, energia i surowce będą tak samo tanie w każdym miejscu na Ziemi, co zadecyduje o sukcesie danego kraju? To co niematerialne: myśli, idee w głowach jego mieszkańców. [...] Konkurencja gospodarcza przeniesie się na poziom kultury, języka, mentalności. Przewagą może się okazać coś tak nieuchwytnego jak "duch narodu". Czy istnieją takie nierówności wpisane w matrycę kulturową, religijną, etniczną, genetyczną, demograficzną danych krajów, które nieuchronnie postawią je na z góry straconej pozycji? Np. kraje islamskie nie są w stanie konkurować, wykluczając z wolnego rynku połowę swojego potencjału ludzkiego, czyli kobiety - albo więc zadecydują, że ich tożsamość nie jest definiowalna przez taki status kobiet, albo pójdą na dno razem ze swoją tożsamością. To już dzisiaj - a do jakich subtelności kulturowych zejdzie rozgrywka gospodarcza za lat 50, 100?
Czy będziemy zdolni do dynamicznego redefiniowania polskości?

[Fragmenty z dłuższej wypowiedzi o duszy, wierze i transhumanizmie
Czy technologie (genetyczne, informatyczne, neurologiczne) wyjmujące człowieka spod władzy przyrody i oddające go w całości w jego własne ręce wejdą do użytku za lat 20, 50 czy 100 - to nie robi większej różnicy; ważna jest sama możliwość owej ewolucji. Nie ma też znaczenia, czy to się komuś podoba, czy nie - nie można zadekretować takich czy innych trendów technologicznych [...].
Otóż w kulturze transhumanistycznej de facto żyjemy już dzisiaj. Kultura potrafi wyprzedzić przemiany cywilizacyjne, wyprzedzić je. Np. rodzaj "socjobiologicznej depresji", błędnie utożsamianej z klasycznym (wyteoretyzowanym nihilizmem) [...] mam właśnie za sygnał zapowiadający owo poczucie pustki, nieuchronnie towarzyszące przejściu od kultury człowieka zdeterminowanego przez naturę do kultury człowieka zdeterminowanego wyłącznie przez kulturę.

Więcej już nie przepisuję, zapraszam do lektury całości, fajowa jest.

Cytat:
Zróżnicowanie [...]jest tak duże, że trudno jest znaleźć takie "dziwactwo", które byłoby nieznane nigdzie :)

Używając słowa "dziwactwo" miałam na myśli deprecjonujące podejście wielu "specjalistów" do języka migowego... Dostrzegajac różnice widzą "upośledzenie" ...

Cytat:
każdy z nich (klasyfikatorów) jest genetycznie rzeczownikiem i zachowuje, przynajmniej szczątkowo znaczenie rzeczownikowe.

a w PJM okazjue sie że nie tylko rzeczownik.. czasownik również.. (jak już pisałam -czasownik z określeniem przyimkowym)

Cytat:
ale nic mi nie wiadomo o przymiotniku..

Cytat:
Co do świetnego przykładu indonezyjskiego (naprawdę super! :) )-

Cytat:
Nie jest też przyjęte stosowanie złożeń klasyfikator + znaczenie (w Twoim przykładzie to nauczyciel). Znaczenie pojawia się jednokrotnie przed klasyfikatorem i w późniejszej wypowiedzi w zasadzie pojawia się tylko klasyfiaktor..

Cytat:

- a także inaczej ukształtowane myślenie językowo-kulturowe (wiem, że językoznawcy umieliby bardziej precyzyjnie niż ja nazwać to zjawisko... )

Oj, nie umieliby :) Spór o wzajemne oddziaływanie języka i kultury stoi w miejscu. Tj. wszyscy zgadzają się, że jedno jakoś na drugie wpływa; ale w jakim stopniu i jak dokładnie - nie wiadomo :)
Chciałam zwrócić uwagę na to, jak myślenie uzewnętrznia się w języku – np. istnienie pewnych pojęć w danej kulturze odzwierciedla się w słowach, które nie są „przetłumaczalne” na żaden inny język (poza opisowym przybliżeniem).

Cytat:
Rodzaje śniegu dla Eskimosów to już wytarty przykład..

Cytat:
ale na przykład stopniowanie czasownika w japońskim (coś mi się obiło o uszy…)

Cytat:
czy pojęcie liczby w chińskim (ale nie znam szczegółów..)…

Cytat:
Pismo chińskie jest ideograficzne…

Tak, ale w bardzo małej części. W większości (ok. 80%) przypadków znaki zapisują nie pojęcia, ale konkretne wyrazy (a właściwie - morfemy). Część znaku wskazuje na znaczenie, inna część - na wymowę (więc właśnie zapisywany jest konkretny wyraz, tak a nie inaczej wymawiany).

Np. twój przykład z "domem" (ten znak czyta się 'fang2')

ten 'daszek' znaczy 'drzwi; domostwo' i czyta się 'hu3' - to komponent wyrażający wskazówkę co do znaczenia
to, co pod daszkiem znaczy 'kwadrat' a czyta się 'fang1' - to komponent wyrażający wskazówkę, co do wymowy całości (też 'fang' tylko z innym tonem)

Oczywiście są też znaki "rebusowe" (jak inny znak na "dom", wymawiany 'jia1' i składający się ze znaku 'świnia' pod znakiem 'dach' :)

Na razie tyle. W miarę możliwości postaram się ponadrabiać pozostałe zaległości dyskusyjne.

Cytat: 1.Ty nie czujesz tęsknoty za Bogiem.Ale nie zmienia to faktu,że miliony ludzi w ciągu historii czuło i czuje,więc nie możesz tego po prostu skreślić.

Cytat: Odpowiedz sobie na pytanie, czy i dlaczego oddałbyś życie za swojego brata. I czy takie poświęcenie to mądre i sensowne jest. Odpowiedzi "oddałbym, bo tak" chyba sam nie uznajesz... Pozostaje ci teoria ewolucji i oparcie się na pewnych biologicznych uwarunkowaniach. Ale zaraz... czy nie uważasz przypadkiem, że biologiczne uwarunkowania, na przykład takie skłaniające ludzi do szukania w życiu jakiejś "siły wyższej" są godne pożałowania?

Cytat: Trudno się nie zgodzić. Ale co to ma do rzeczy? Chcesz udowodnić, że Jezus jest niedorzeczny, bo ... większość tak uważa?

Jak jest:
w historii, a nawet w czasach współczesnych, żyło wielu różnych przywódców religijnych, podających się za synów Boga, pomazańców, wybrańców i tak dalej. Jezus jest tylko jednym z wielu, nawet w jego czasach było takich więcej.
Współcześnie też żyją i poza wąskim gronem swoich wyznawców (którzy uważają ich za wielkich duchowych nauczycieli, a nawet cudotwórców), są powszechnie uważani za wariatów i sekciarzy.

Teraz pytanie brzmi: czemu dla Jezusa jest robiony wyjątek? Czemu to właśnie on jest tym "prawdziwym" synem Boga robiącym "prawdziwe" cuda, a inni to wariaci?

Jak dla mnie odpowiedź jest prosta. Ponieważ, przypuszczalnie z czystego przypadku, postać Jezusa stała się centralnym punktem ideologii wielkiej organizacji politycznej, społecznej i religijnej, która trzęsła Europą przez setki lat i nadal zachowuje spore wpływy - Kościoła. Nowa cywilizacja europejska, zbudowana po upadku Imperium Rzymskiego, została oparta na chrześcijaństwie.
Oczywiście tylko my w Europie, bo na Bliskim Wschodzie na przykład zdecydowana większość teistów święcie wierzy, że Jezus był co najwyżej prorokiem, ale na pewno nie synem Boga.
Wiara w Jezusa jest elementem kultury, na której wyrosła nasza cywilizacja, ale wcale nie jest to dowodem na to, że istotnie naprawdę się on jakoś szczególnie różnił od innych synów Bożych.

Biblia niestety nie może być dowodem w tej sprawie. Nie możemy jej potraktować jako wiarygodnego zapisu nauczania Jezusa. Ewangelie zostały spisane wiele lat po jego śmierci, ich autorzy nie są znani i prawdopodobnie nie byli świadkami opisywanych przez siebie wydarzeń (nawet Kościół to przyznaje), były redagowane i tłumaczone z jednego języka na drugi... jak tu może istnieć wiarygodny przekaz?
Być może nawet, nauczanie Jezusa pierwotnie mogło wcale nie mieć takiego uniwersalnego wymiaru, jak współcześnie się uważa. Nowy Testament nie był jednak ułożony dla Żydów, tylko dla wielu różnych nacji i prawdopodobne jest, że dopiero wtedy nadano słowom Jezusa uniwersalnego wymiaru. Z przyczyn poltiycznych, dla wprowadzenia i spopularyzowania nowej religii.
Kto wie, czy Jezus gdyby dzisiaj przyszedł, nie byłby conajmniej poirytowany biblijnym "świadectwem" jakie o nim jest spopularyzowane... ale tego się raczej nie dowiemy. Bo jeśli przyjdzie, to będzie znaczyło, że ewangelie jednak mówią prawdę.

troszkę kultury języka nawet na hydepark'u

a tak apropo - są wycieraczki

Cytat: Zróżnicowanie [...]jest tak duże, że trudno jest znaleźć takie "dziwactwo", które byłoby nieznane nigdzie :)

Cytat: Wydaje mi się (pewien nie jestem) że w niektórych chińskich możliwe jest użycie 'quasi-zaimkowe', tj. wprowadzamy słowo razem z klasyfikatorem, a potem używamy już samego klasyfikatora.

Cytat: każdy z nich (klasyfikatorów) jest genetycznie rzeczownikiem i zachowuje, przynajmniej szczątkowo znaczenie rzeczownikowe.

Cytat: zanik 'wyspecjalizowanych' klasyfikatorów (najpierw stają się fakultatywne, potem wychodzą z użycia)

Cytat: ...językach z lepiej rozwiniętymi systemami klasyfikatorów..

Cytat: Oczywiście, w PJM (i innych migowych) pewnie znajdą się zjawiska niemające odpowiedników fonicznych, ale to już konsekwencja różnic medium. Np. z tego co wiem znaki ASL (więc PJM pewnie też) są wieloelementowe (układ dłoni; miejsce wykonywania; kierunek ruchu; intensywność ruchu; towarzysząca mimika etc.) - chyba trudno znaleźć jakiś dobry foniczny ekwiwalent tej wieloelementowości (może intonacja?)

Cytat: Aha, jeszcze jedna uwaga - we wszystkich znanych mi przykładach podkreśla się, że obecność klasyfikatorów wiąże się albo z nieobecnością, albo z ograniczonym użyciem morfologicznej liczby mnogiej.

Cytat:
- a także inaczej ukształtowane myślenie językowo-kulturowe (wiem, że językoznawcy umieliby bardziej precyzyjnie niż ja nazwać to zjawisko... )

Oj, nie umieliby :) Spór o wzajemne oddziaływanie języka i kultury stoi w miejscu. Tj. wszyscy zgadzają się, że jedno jakoś na drugie wpływa; ale w jakim stopniu i jak dokładnie - nie wiadomo :)

Cytat:
Szukałem trochę w sieci, i znalazłem informację, że Szwedzki migany pochodzi z innego źródła niż wszystkie pozostałe migane, więc może ze szwedzkim migowym jest podobnie?

Hm.. muszę poszperać… Z tego co wiem, to migany jest ściśle warunkowany gramatyką języka narodowego… tych sztucznych sposobów „naciągania” naturalnych języków migowych było wiele..
Co do migowego – każdy naturalny migowy ulega pewnym wpływom narodowych języków..
O ile foniczne szwedzki i polski różnią się bardzo – w migowych również tej różnicy można się dopatrywać (choć w znacznie mniejszym stopniu).
No – i to warunkowanie myślenia poprzez język…
Stąd moim zdaniem większe trudności dla użytkowników np. PJM w zrozumieniu szwedzkiego…

A co do chińskiej „pisemnej” ciekawostki – tak, też o tym słyszałam :)
W odniesieniu do niesłyszących ma to moim zdaniem jeszcze i inne wytłumaczenie:
Pismo chińskie jest ideograficzne… język migowy jest ideograficzny… Łatwiej zatem (być może) jest nauczyć się kodyfikować chiński migowy w chińskim pisemnym i dzięki temu niesłyszący Chińczycy lepiej radzą sobie z czytaniem…
Niesłyszącym Polakom trudno jest nauczyć się polskiego pisanego języka, ponieważ opiera się on na fonetyce (nieprzystępnej dla niesłyszących). Pismo kodyfikuje (z grubsza biorąc) brzmienie języka… Zapis języka polskiego nie ma nic wspólnego z ideograficznością języka migowego.
(He he… do jakich wniosków może to doprowadzić?? )

Dlatego też signwriting jest systemem pisemnego kodowania języka podlegającym zasadom ikoniczności wtórnej… Znak signwritingu nie jest ideografem, a raczej ikoną układu artykulatorów. Dla niesłyszących jest to stosunkowo czytelny zapis, choć niestety trudniejszy w ręcznym wykonaniu niż nawet pisanie po chińsku.. Choć są i tacy, co twierdzą przeciwnie…- zapaleńcy wskazują, że przy dzisiejszych środkach technicznych w ogóle nie musimy odnosić się do pisma ręcznego…

Hm.. cóż.. na pewno i w tym jest ziarenko prawdy….